Ο Άρειος Πάγος επισημαίνει στην απόφασή του (υπ' αριθμ. 1674/2010 -Εργατικό Τμήμα) ότι σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα και την εργατική νομοθεσία «η σύμβαση εξαρτημένης εργασίας υπάρχει όταν οι συμβαλλόμενοι, με τους όρους της συμφωνίας τους, αποβλέπουν στην παροχή της εργασίας που συμφωνήθηκε και στον μισθό, ανεξάρτητα από τον τρόπο καθορισμού και καταβολής του και ο εργαζόμενος υπόκειται σε νομική και προσωπική εξάρτηση από τον εργοδότη, η οποία εκδηλώνεται με το δικαίωμα του τελευταίου να δίνει δεσμευτικές για τον εργαζόμενο οδηγίες, ως προς τον τρόπο, τόπο και χρόνο παροχής των υπηρεσιών του και να ασκεί εποπτεία και έλεγχο για τη διαπίστωση της συμμορφώσεώς του προς αυτές. Η σύμβαση εξαρτημένης εργασίας - συνεχίζει ο Άρειος Πάγος - διαφέρει από σύμβαση μίσθωσης έργου επί της οποίας έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας. Με τη σύμβαση εργασίας οι συμβαλλόμενοι αποβλέπουν στην εργασία που θα παρέχεται σε ορισμένο ή αόριστο χρόνο, ενώ με την σύμβαση μισθώσεως έργου οι συμβαλλόμενοι αποβλέπουν στην επίτευξη του συμφωνηθέντος τελικού αποτελέσματος, η πραγμάτωση του οποίου συνεπάγεται την αυτόματη λύση της μεταξύ των συμβαλλομένων συμβατικής σχέσης».
Με την απόφαση αυτή δικαιώθηκε συμβασιούχος που είχε συνάψει αλλεπάλληλες ανανεούμενες συμβάσεις μίσθωσης έργου με την Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Αντικείμενο αυτών των συμβάσεων έργου ήταν η διαχείριση πληροφοριών που αφορούν τις εγκρίσεις, τον έλεγχο δικαιολογητικών κ.λπ. για τη μονιμοποίηση των μεταναστών.
(Πηγή: in.gr, ana-mpa)
Από το: