οποίας το ακριβές μέγεθος δεν το έχουμε δει ακόμη καθώς εξαρτάται από την εξέλιξη της Κίνας.
Η (πρόχειρη) απόφαση του Γιούρογκρουπ για κατάσχεση (παρακράτηση) ποσοστού των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες ως προϋπόθεση για τη χορήγηση βοήθειας αποτελεί "επιθετική πράξη" κατά της οικονομίας της Κύπρου και συγκρίνεται με αυτήν του Αττίλα. Ταυτόχρονα, τιμωρεί παραδειγματικά μια χώρα με παρεκλίνουσα και προβληματική συμπεριφορά για τους χρηματοπιστωτικούς κύκλους της ΕΕ.
Η απόφαση αυτή ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου και προϊδεάζει ευρύτερες εξελίξεις, καθώς οξύνει τους εθνικούς ανταγωνισμούς και χαράσσει μια ορατή πλέον διαχωριστική γραμμή μεταξύ Βορρά και Νότου.
Μια γραμμή που πάντα υπήρχε, αλλά συσκοτιζόταν από την οικονομική άνθηση της περιόδου 1990-2007. Σήμερα, οι λαοί του Νότου είτε θα συμμορφωθούν ψηφίζοντας υποψήφιους αρεστούς προς τα χρηματοπιστωτικά κέντρα (π.χ. στην Ιταλία) και υπομένοντας αποφάσεις που εξυπηρετούν συμφέροντα ξένα με τα δικά τους, είτε θα αντιδράσουν έντονα και σε αυτήν την αντίδραση την Ευρώπη που θα δούμε, δεν θα μοιάζει με αυτή που γνωρίζαμε.
Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση Γιούρογκρουπ είναι τραγική όχι μόνο για την Κύπρο και την Ελλάδα (που είναι η πρώτη που επηρεάζεται) αλλά και γενικότερα. Ουσιαστικά, η απόφαση σκορπίζει αβεβαιότητα σε όλη την ΕΕ, αφού παρακρατούνται καταθέσεις ακόμη και κάτω των 100.000 ευρώ, δηλαδή το θεωρούμενο μέχρι πρότινος όριο ασφαλείας τού κάθε αποταμιευτή, και αυτό ίσως να έχει άλλες ανεξέλεγκτες επιπτώσεις.
Αν ο καπιταλισμός όχι μόνο δεν διασφαλίζει, αλλά δεν διστάζει να ποδοπατήσει ένα ουσιώδες συστατικό του στοιχείο, δηλαδή την ατομική ιδιοκτησία, τότε η ίδια η ύπαρξή του τίθεται σε αμφιβολία. Σε μια τέτοια προοπτική, οι άλλοι ενδιαφερόμενοι και κυρίως θιγόμενοι, όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, Μ. Βρετανία και η Κίνα, δεν θα μείνουν αδιάφοροι σε μια απόφαση που θίγει τα θεμέλια του τραπεζικού συστήματος.
Συμπέρασμα: η απόφαση του Γιούρογκρουπ προδίδει πανικό και προδικάζει οικονομική ανάφλεξη που, δυστυχώς, δεν περιορίζεται μόνο σε αυτήν. Το πρόβλημα τού ελλείμματος πολιτικής ηγεσίας είναι γενικότερο και όχι μόνο των χωρών του Νότου.
* Λευτέρης Τσουλφίδης, Αναπληρωτής Καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας
ΠΗΓΗ: http://tvxs.gr
Από τη Μαρίζα