Μνημόνιο - φωτιά για τα ληξιπρόθεσμα χρέη από φόρους
και ασφαλιστικές εισφορές ετοίμασε η τρόικα εν όψει της τελικής
αξιολόγησης για την εκταμίευση της δόσης του Απριλίου. Οι δανειστές
αποδέχονται την κατ’ εξαίρεση ενιαία ρύθμιση για φόρους και εισφορές
με 48 δόσεις και πάντως όχι πέραν του Δεκεμβρίου του 2016, ενώ επιμένουν .... η «πάγια» ρύθμιση, που θα έχει μόνιμο χαρακτήρα, να μην ξεπερνά τις 12 δόσεις!
Οι οφειλέτες διαχωρίζονται σε δύο κατηγορίες, με κριτήριο το ποσό των 50.000 ευρώ. Όσοι χρωστούν πάνω από 50.000 ευρώ θα πρέπει ν’ αποδείξουν με επαρκή οικονομικά στοιχεία ότι είναι βιώσιμοι και μπορούν να υπαχθούν σε καθεστώς ρύθμισης και, αν δεν πληρούν τα κριτήρια βιωσιμότητας, τότε η υπαγωγή τους σε καθεστώς ρύθμισης θα μπορεί να γίνει μόνο εφόσον παρουσιάσουν και δεσμεύσουν έναντι της συνολικής οφειλής περιουσιακά στοιχεία!
Πρόκειται στην ουσία για έναν εξοντωτικό όρο, που σημαίνει με απλά λόγια ότι η οφειλή θα πληρωθεί ακόμη και με κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων!
Η συνταγή αυτή των δανειστών περιλαμβάνεται και στην εμπιστευτική πενηντασέλιδη έκθεση που κατάρτισαν στα μέσα Φεβρουαρίου στελέχη του ΔΝΤ, στην οποία, μεταξύ άλλων, προτείνουν ν’ ανατεθεί σε τρίτους η έκδοση κατασχετηρίων - εξπρές για τα μη εξυπηρετούμενα χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία! Αντίθετα, για όσους χρωστούν κάτω από 50.000 ευρώ δεν θα απαιτείται η ακριβής πιστοποίηση της βιωσιμότητάς τους και πάντως δεν γίνεται αναφορά στην ανάγκη να δεσμεύουν και περιουσιακά στοιχεία ως προαπαιτούμενο για την υπαγωγή τους στη ρύθμισης των 48 δόσεων.
Στον αέρα
Στο μνημόνιο της τρόικας για τα ληξιπρόθεσμα χρέη υπάρχει και άλλος ένας όρος που μπορεί να τινάξει στον αέρα ακόμη και τους συνεπείς οφειλέτες που βρίσκονται σε οικονομική αδυναμία λόγω της παρατεταμένης ύφεσης και της έλλειψης ρευστότητας.
Ο όρος που θέτουν οι δανειστές είναι να αντικατασταθεί η ποινή της έντοκης προσαύξησης μιας οφειλής που είναι σε καθυστέρηση με επιτόκιο υπερημερίας, όπως συμβαίνει για κάποιον που χρωστά σε τράπεζα! Ο τόκος υπερημερίας που ζητούν να επιβάλλεται ως τιμωρία σε όσους δεν πληρώνουν τις εισφορές και τους φόρους στην ώρα τους (ακόμη και αν βρίσκονται σε αδυναμία) είναι ένα από τα μεγαλύτερα «αγκάθια» της ρύθμισης και μένει να αποδειχθεί αν τελικά θα περιληφθεί και σε μια τελική συμφωνία με την κυβέρνηση.
Οι λόγοι που οι δανειστές εμμένουν να επιβάλουν τέτοιους όρους, παραγνωρίζοντας ότι η ελληνική οικονομία βρίσκεται για πέμπτη συνεχή χρονιά σε βαθιά ύφεση, εντοπίζονται στα στοιχεία που έχουν επεξεργαστεί για το αποτέλεσμα που είχαν οι ρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν τα δέκα τελευταία χρόνια. Τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνονται στην άκρως εμπιστευτική έκθεση που κατάρτισε το ΔΝΤ για τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων χρεών στα ταμεία (με ημερομηνία 13.2.2012).
Οι οφειλέτες διαχωρίζονται σε δύο κατηγορίες, με κριτήριο το ποσό των 50.000 ευρώ. Όσοι χρωστούν πάνω από 50.000 ευρώ θα πρέπει ν’ αποδείξουν με επαρκή οικονομικά στοιχεία ότι είναι βιώσιμοι και μπορούν να υπαχθούν σε καθεστώς ρύθμισης και, αν δεν πληρούν τα κριτήρια βιωσιμότητας, τότε η υπαγωγή τους σε καθεστώς ρύθμισης θα μπορεί να γίνει μόνο εφόσον παρουσιάσουν και δεσμεύσουν έναντι της συνολικής οφειλής περιουσιακά στοιχεία!
Πρόκειται στην ουσία για έναν εξοντωτικό όρο, που σημαίνει με απλά λόγια ότι η οφειλή θα πληρωθεί ακόμη και με κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων!
Η συνταγή αυτή των δανειστών περιλαμβάνεται και στην εμπιστευτική πενηντασέλιδη έκθεση που κατάρτισαν στα μέσα Φεβρουαρίου στελέχη του ΔΝΤ, στην οποία, μεταξύ άλλων, προτείνουν ν’ ανατεθεί σε τρίτους η έκδοση κατασχετηρίων - εξπρές για τα μη εξυπηρετούμενα χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία! Αντίθετα, για όσους χρωστούν κάτω από 50.000 ευρώ δεν θα απαιτείται η ακριβής πιστοποίηση της βιωσιμότητάς τους και πάντως δεν γίνεται αναφορά στην ανάγκη να δεσμεύουν και περιουσιακά στοιχεία ως προαπαιτούμενο για την υπαγωγή τους στη ρύθμισης των 48 δόσεων.
Στον αέρα
Στο μνημόνιο της τρόικας για τα ληξιπρόθεσμα χρέη υπάρχει και άλλος ένας όρος που μπορεί να τινάξει στον αέρα ακόμη και τους συνεπείς οφειλέτες που βρίσκονται σε οικονομική αδυναμία λόγω της παρατεταμένης ύφεσης και της έλλειψης ρευστότητας.
Ο όρος που θέτουν οι δανειστές είναι να αντικατασταθεί η ποινή της έντοκης προσαύξησης μιας οφειλής που είναι σε καθυστέρηση με επιτόκιο υπερημερίας, όπως συμβαίνει για κάποιον που χρωστά σε τράπεζα! Ο τόκος υπερημερίας που ζητούν να επιβάλλεται ως τιμωρία σε όσους δεν πληρώνουν τις εισφορές και τους φόρους στην ώρα τους (ακόμη και αν βρίσκονται σε αδυναμία) είναι ένα από τα μεγαλύτερα «αγκάθια» της ρύθμισης και μένει να αποδειχθεί αν τελικά θα περιληφθεί και σε μια τελική συμφωνία με την κυβέρνηση.
Οι λόγοι που οι δανειστές εμμένουν να επιβάλουν τέτοιους όρους, παραγνωρίζοντας ότι η ελληνική οικονομία βρίσκεται για πέμπτη συνεχή χρονιά σε βαθιά ύφεση, εντοπίζονται στα στοιχεία που έχουν επεξεργαστεί για το αποτέλεσμα που είχαν οι ρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν τα δέκα τελευταία χρόνια. Τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνονται στην άκρως εμπιστευτική έκθεση που κατάρτισε το ΔΝΤ για τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων χρεών στα ταμεία (με ημερομηνία 13.2.2012).
Πηγή: topontiki.gr