Μία σημαντική πρωτοβουλία παίρνουν για το θέμα των γερμανικών
οφειλών η Ευρωαριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ και το Die Linke, με τον Μανώλη Γλέζο
και την πρόεδρο της ομάδας της Αριστεράς GUE/NGL στο Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο, Γερμανίδα...
Γκάμπι Τσίμερ να δίνουν συνέντευξη Τύπου την Πέμπτη στις Βρυξέλλες με θέμα: «Οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα: Ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν». Για την πρωτοβουλία αυτή μίλησε στο tvxs.gr το ιστορικό στέλεχος της ελληνικής Αριστεράς και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Μανώλης Γλέζος.
Τα ερωτήματα που ζητούν απάντηση
Αναφορικά με την επίσημη γερμανική γραμμή ως προς το θέμα των οφειλών
προς την Ελλάδα, ο Μανώλης Γλέζος στέκεται σε δύο τοποθετήσεις του
Γερμανού υπουργού Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
«Ο Σόιμπλε παρουσιάζει δύο επιχειρήματα. Το πρώτο επιχείρημα είναι το ότι το θέμα θεωρείται “λήξαν”. O Σόιμπλε λοιπόν αναγνωρίζει ότι υπάρχει θέμα, εφόσον λέει ότι έχει λήξει, αλλά δεν μας απαντά πώς και πότε έληξε. Το δεύτερο ερώτημα που προκύπτει από τον Σόιμπλε σχετίζεται με το “ας αφήσουμε το παρελθόν κι ας κοιτάξουμε το μέλλον”. Άρα και πάλι αναγνωρίζει ότι κάτι υπάρχει στο παρελθόν, αναγνωρίζει ότι υπάρχουν κάποιες οφειλές εκ μέρους της Γερμανίας προς την Ελλάδα και λέει ας τις παραμερίσουμε κι ας κοιτάξουμε το μέλλον», παρατηρεί ο Μανώλης Γλέζος.
Τον περασμένο Φεβρουάριο το γερμανικό υπουργείο Εργασίας είχε συνάντηση με ισραηλινή αντιπροσωπεία στο Βερολίνο, κατά την οποία συζητήθηκε το δικαίωμα συνταξιοδότησης των χιλιάδων Εβραίων που υποβάλλονταν σε αναγκαστική εργασία στα γκέτο των ναζί. Η σχετική πρόταση προβλέπει να δοθεί κατά μέσο όρο σύνταξη ύψους 15.000 ευρώ στον καθένα από τους 130.000 πρώην εργάτες στα γκέτο, που ζουν στο Ισραήλ. Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση της Γερμανίας είχε αρχίσει την καταβολή των συντάξεων αυτών από το 1997. Όσοι όμως είχαν υποβάλει τις αιτήσεις τους έπειτα από εκείνη την ημερομηνία μπορούσαν να διεκδικούν αναδρομικές πληρωμές για μόνον τέσσερα έτη.
«Αν είναι σωστά αυτά που λέει ο Σόιμπλε τότε για ποιό λόγο η γερμανική κυβέρνηση έχει πάρει απόφαση εδώ και μερικούς μήνες, ότι όχι απλώς θα αποζημιώσει τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας, εβραϊκής καταγωγής που ζουν σήμερα στο Ισραήλ, αλλά θα τα συνταξιοδοτεί; Αυτό είναι παρελθόν ή παρόν;», αναρωτιέται ο Μανώλης Γλέζος.
Το ιστορικό στέλεχος της ελληνικής Αριστεράς εφιστά επίσης την προσοχή στη διάκριση που μέρος της γερμανικής πλευράς θέτει σχετικά με τις επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο.
«Ένα άλλο ερώτημα προκύπτει γύρω απο τη ρητορική ότι δεν υπάρχει το θέμα των επανορθώσεων αλλά μόνο το θέμα του αναγκαστικού δανείου. Αν είναι λοιπόν σωστό ότι δεν συνήλθε η Διάσκεψη των Παρισίων το 1946, η οποία αποφάσισε για όλες τις χώρες του Άξονα τι οφείλουνε στις χώρες που κατέκτησαν, τότε πρέπει να επιστρέψουμε κι αυτά που μας έδωσαν ως επανόρθωση με απόφαση της Διάσκεψης των Παρισίων η Ιταλία και η Βουλγαρία. Όλες οι χώρες έχουν εκπληρώσει το χρέος τους με την Γερμανία να αυτο-εξαιρείται. Το ερώτημα λοιπόν είναι αν είναι σωστή αυτή η ρητορική και αν ναι, γιατί τότε η γερμανική πλευρά δεν θέτει θέμα να επιστρέψει η Ελλάδα στην Ιταλία και τη Βουλγαρία αυτά που μας έδωσαν στο παρελθόν;», θα πει ο κ. Γλέζος.
«Γιατί η Γερμανία δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της ως προς τις οφειλές της; Γιατί έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της ως προς άλλες χώρες και όχι προς την Ελλάδα;», αναρωτιέται ο Μανώλης Γλέζος, δίνοντας μία εξήγηση από το παρελθόν. «Μήπως επειδή ο ελληνικός λαός με το έπος του 1940-1941 αφαίρεσε τη μάσκα του αήτητου Άξονα που υπήρχε ως τότε; Μήπως επειδή στη μάχη της Κρήτης ανατρέψαμε τα σχέδια του Χίτλερ; Μήπως επειδή με τον αγώνα του ελληνικού λαού εναντίον των κατακτητών συμβάλλαμε στη γρήγορη λήξη του πολέμου και στο να μην έχει σήμερα η Γερμανία ναζιστικό καθεστώς; Μήπως είναι μια εκδίκηση για αυτά;». «Αυτά είναι τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις», θα πει.
Ελληνογερμανικός «άξονας» για μια νέα Ευρώπη
Πρόσφατα το ηγετικό στέλεχος του κόμματος Die Linke της γερμανικής Αριστεράς, η Γκάμπι Τσίμερ, κάλεσε την γερμανική κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της για τα ναζιστικά εγκλήματα και να καταβάλει τις πολεμικές επανορθώσεις κι αποζημιώσεις ως οφείλει. Είχε εκφράσει μάλιστα την πεποίθηση ότι «στο τέλος, το θέμα των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων και της Κατοχής θα έχει αίσιο τέλος με την εξεύρεση μιας δίκαιας λύσης και οι μελλοντικές κυβερνήσεις, όσο και ο κόσμος στην Ελλάδα, θα έχουν αυτό που επιθυμούν».
«Εμείς θεωρούμε ότι δεν είναι ένοχος ο γερμανικός λαός απέναντι μας σε τίποτα. Οι γερμανικές κυβερνήσεις είναι αυτές που οφείλουν απέναντι στην Ελλάδα. Από τον γερμανικό λαό είναι μάλιστα που θα πεισθούν περισσότερο οι γερμανικές κυβερνήσεις να εξοφλήσουν τις οφειλές τους προς την Ελλάδα. Η μόνη ευθύνη του γερμανικού λαού είναι να πιέσει την κυβέρνηση και ως τώρα έχουμε βρει πολλή μεγάλη ανταπόκριση», λέει στο tvxs.gr ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
«Το 1995 με κάλεσαν και πήγα στο Αννόβερο και μάλιστα ο δήμαρχος της πόλης είχε υψώσει την ελληνική σημαία όσο διάστημα ήμουν εκεί. Τότε είχα πει στους Γερμανούς φίλους μου, ότι πέραν όλων των άλλων θα θέσω και το θέμα των οφειλών της Γερμανίας. Έγινε η παρουσίαση μπροστά σε γερμανικό κοινό και δημιούργησε τέτοια εντύπωση, ώστε με κάλεσαν από τη μεγάλη γερμανική εφημερίδα Die Zeit, όταν γύρισα στο χωρίο μου στη Νάξο, και μου ζήτησαν να επαναλάβω τα όσα είπα στην εκδήλωση στο Αννόβερο. Έγραψα ένα άρθρο, τους το έστειλα και βάλανε αυτοί τον τίτλο “Μία αδικία που πρέπει να αποκατασταθεί”», θυμάται ο Μανώλης Γλέζος σκιαγραφόντας τη στάση του γερμανικού λαού, ανεξάρτητα από την κυβερνητική πολιτική γραμμή των τελευταίων δεκαετιών.
«Η γερμανική Αριστερά προτίθεται να θέσει το θέμα των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα στο κοινοβούλιο τους, όπως ήδη έχουν κάνει, και στα διάφορα επιχειρήματα που πρόβαλε η γερμανική αντιπολίτευση θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα από τα πολλά που τέθηκαν και ήταν ότι τα έξοδα του χρέους της Ελλάδας ισοδυναμούν με το 3% των εξόδων της μεταφοράς της πρωτεύουσας, από τη Βόννη στο Βερολίνο - το 3% μονάχα», λέει χαρακτηριστικά.
Στον ειρηνικό «πόλεμο» για την πλήρωση των ελληνικών αιτημάτων η χώρα μας έχει στο πλευρό της δύο νέους σύμμαχους, πέραν της γερμανικής Αριστεράς. Αυτοί είναι το ευρύ αντιφασιστικό κίνημα που ανθεί στη Γερμανία αλλά και ο πολυ σημαντικός χώρος των γερμανικών συνδικάτων.
«Η Ελλάδα έχει δίπλα της την γερμανική Αριστερά, αλλά και την μεγάλη κατηγορία των αντιφασιστών. Η ομάδα αντιφασιστών του Αμβούργου μάλιστα -που έχουν ονομασει το Αμβούργο, Αμβούργο – Δίστομο- καλεί κι άλλες πόλεις της Γερμανία κάθε μια να πάρει κι ένα όνομα από τα ονόματα των Ολοκαυτωμάτων της Ελλάδας. Η ομάδα αυτή κάνει έναν φοβερό αγώνα εδώ και χρόνια. Έρχονται κάθε χρόνο στις 10 Ιουνίου, ημέρα της σφαγής του Διστόμου, και περικυκλώνουν τη γερμανική πρεσβεία σε ένδειξη διαμαρτυρίας, στέκοντας στο πλευρό μας. Αυτοί διευρύνονται συνεχώς», υπογραμμίζει ο Μανώλης Γλέζος.
«Υπάρχει όμως και μια δεύτερη κατηγορία. Για πρώτη φορά επισκέφθηκαν πέρισυ την Ελλάδα μία πλευρά των γερμανικών συνδικάτων και καταθέσαμε μαζί στεφάνι στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Μεγαλώνει συνεχώς ο κύκλος των ανθρώπων που συμφωνούν με τα αιτήματα της Ελλάδας», συμπληρώνει.
Ο κ. Γλέζος στέκεται σε ένα ακόμη γεγονός που δείχνει την απόδοση των προσπαθειών που τόσα χρόνια γίνονται για να καταστεί πρωτεύον ζήτημα, το δίκαιο των αξιώσεων της Ελλάδας για τις γερμανικές οφειλές.
«Για πρώτη φορά ύστερα από πολύ μεγάλο κόπο, κατάφεραν οι καθηγητές της Γερμανικής Σχολής στην Ελλάδα να με καλέσουν και να μιλήσω για το θεμα αυτό. Δεν θα το έκαναν αν δεν έβλεπαν την αδικία που πρέπει να αποκατασταθεί. Και ήταν πολύ ενδιαφέρουσα η συζήτηση. Εκεί είπα κάτι σημαντικό: ότι δεν έχουμε εμείς τίποτα με τον γερμανικό λαό. Δεν εκδικούμαστε αλλά διεκδικούμε την αποκατάσταση της αδικίας εις βάρος μας», λέει.
«Η Γερμανία και η Ελλάδα μπορούν να αποτελέσουν τους δύο άξονες πάνω στους οποίους θα στηριχθεί μια άλλη Ευρώπη. Όχι των κρατών που υπάγονται στην Μέρκελ, αλλά των ισότιμων κρατών της Ευρώπης. Μία Ευρώπη των λαών. Μία Ευρώπη των πολιτών. Μία Ευρώπη παράγοντα της ειρήνης», θα πει συμπερασματικά ο Μανώλης Γλέζος.
Η Ιταλία ανοίγει τον δρόμο της δικαίωσης
Η Γερμανία το 2009 είχε προσφύγει στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης παραπονούμενη ότι, τα ιταλικά δικαστήρια με το να επιτρέπουν την εκτέλεση της αποφάσεως του πρωτοδικείου Λιβαδειάς (του 1997) σε βάρος της – δίνοντας την δυνατότητα στα θύματα του Διστόμου να αποζημιωθούν μέσω της κατάσχεσης περιουσίας του Γερμανικού κράτους σε ιταλικό έδαφος - παραβιάζουν το προνόμιο της ετεροδικίας, δηλαδή τον κανόνα του διεθνούς δίκαιου που δεν επιτρέπει ένα κράτος να δικαστεί από τα δικαστήρια άλλου ξένου κράτους.
Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ιταλίας, κατά την συνεδρίαση της 23ης Σεπτεμβρίου του 2014 εξέτασε το προδικαστικό ερώτημα, που είχε υποβληθεί από κατώτερο ιταλικό δικαστήριο (της Φλωρεντίας), περί του εάν ο τρόπος με τον οποίο η ιταλική κυβέρνηση είχε επιλέξει για να συμμορφωθεί με την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης του 2012 είναι ή όχι συνταγματικός. Το Ιταλικό Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε, στον ανώτατο βαθμό τελικά, ότι οι διατάξεις του ιταλικού νομοθετικού διατάγματος του 2013, που εγγυώνται την ισχύ του προνομίου της ετεροδικίας, δεν έχουν εφαρμογή σε περιπτώσεις εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, ανοίγοντας τον δρόμο της δικαίωσης για τα θύματα της σαφγής του Διστόμου.
«Η πρόσφατη απόφαση του Ιταλικού Συνταγματικού Δικαστηρίου αναφορικά με τη δικαίωση των θυμάτων του Διστόμου μπορέι να χρησιμοποιηθεί αν οι ελληνικές κυβερνήσεις αλλάξουν μυαλά», σχολιάζει ο Μανώλης Γλέζος. «Εδώ συντελείται το παράδοξο μεταξύ δικαστικής κι εκτελεστικής εξουσίας, να είναι απαραίτητη η υπογραφή του υπουργού Δικαιοσύνης για να εκτελεστεί μια δικαστική απόφαση που έχει σχέση με άλλο κράτος. Στην Ιταλία δεν υφίσταται κάτι τέτοιο και για αυτό ανεξάρτητη η ιταλική Δικαιοσύνη πήρε αυτή την απόφαση», λέει.
«Εμείς είχαμε μια απόφαση που ξεκίνησε σχετικά με τη δικαίωση των θυμάτων του Διστόμου από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο της Λιβαδειάς, επικυρώθηκε από το εφετείο το δευτεροβάθμιο, επικυρώθηκε από την Ολομέλεια του Αρείου Πάγου και στήθηκε μια σκηνοθετημένη πράξη με τη σύγκληση του Ειδικού Δικαστηρίου που απέριψε τις μέχρι τότε αποφάσεις. Αυτά τα πρωτοφανή γίνονται γιατί η ελληνική Δικαιοσύνη καθοδηγείται από την εκτελεστική εξουσία. Παρόλο που το σύνταγμα μας μιλάει για διάκριση των εξουσιών», θα υπογραμμίσει.
Σύσκεψη Ελλήνων ευρωβουλευτών για τις γερμανικές οφειλές
Σε κοινή σύσκεψη που διεξήχθη πρόσφατα από ευρωβουλευτές της Ελλάδας –πλην του ΚΚΕ που απουσίαζε λόγω υποχρεώσεων και της Χρυσής Αυγής που δεν εκλήθη– συζητήθηκαν οι συντονισμένες κινήσεις που θα γίνουν έτσι ώστε να υπάρξει μια κοινή παρέμβαση στην Ευρωβουλή για το εν λόγω ζήτημα. «Η συνάντηση έγινε σε πολύ καλό κλίμα. Ασχέτως κομματικής πειθαρχίας, οι Έλληνες ευρωβουλευτές εργάζονται σε κοινή γραμμή για το θέμα των γερμανικών οφειλών. Βάλαμε κάτω τι πρέπει να γίνει. Το ζήτημα είναι το κάθε κόμμα να πείσει την ευρωπαική του παράταξη να ψηφίσει υπέρ του αιτήματος της Ελλάδας», είπε ο κ. Γλέζος περιγράφοντας τα όσα συζητήθηκαν.
Αναφορικά με το επόμενο του βήμα μετά την συνέντευξη Τύπου της Πέμπτης, ο Μανώλης Γλέζος προτιμά να μην αποκαλύψει όλα τα χαρτιά του. «Εδώ είμαστε και θα τα ξαναπούμε σύντομα», λέει.
Να κλείσει το πιο οδυνηρό κεφάλαιο της ιστορίας
Της κοινής συνέντευξης Τύπου είχε προηγηθεί η θέση που είχε διατυπώσει ο Αλέξης Τσίπρας κατά τη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ευρωομάδας της GUE/NGL το Σαββατοκύριακο στην Αθήνα, που βρήκε θετική την αντίδραση της εκπροσώπου του Die Linke.
Ο Αλέξης Τσίπρας διαμήνυσε την πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει επίσημη θέση της χώρας τη διεκδίκηση του κατοχικού δανείου και των πολεμικών επανορθώσεων. «Για μας αποτελεί όχι απλώς διμερή διαφορά, αλλά ευρωπαϊκή εκκρεμότητα, γιατί συνδέεται με το οριστικό κλείσιμο του πιο οδυνηρού κεφαλαίου της ευρωπαϊκής ιστορίας».
Από την άλλη πλευρά η Κλαούντια Χαντ μετέφερε την απόφαση του Πολιτικού Γραφείου του Linke, θέση την οποία, όπως ανακοίνωσε, το κόμμα της γερμανικής Αριστεράς θα θέσει στο γερμανικό Κοινοβούλιο. Το Linke επανέλαβε ότι συνηγορεί, όπως είπε, με την καταβολή πολεμικών επανορθώσεων, καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα πολεμικών εγκλημάτων και με την αποπληρωμή του κατοχικού δανείου.
Πηγή:http://tvxs.gr
Γκάμπι Τσίμερ να δίνουν συνέντευξη Τύπου την Πέμπτη στις Βρυξέλλες με θέμα: «Οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα: Ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν». Για την πρωτοβουλία αυτή μίλησε στο tvxs.gr το ιστορικό στέλεχος της ελληνικής Αριστεράς και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Μανώλης Γλέζος.
Τα ερωτήματα που ζητούν απάντηση
«Ο Σόιμπλε παρουσιάζει δύο επιχειρήματα. Το πρώτο επιχείρημα είναι το ότι το θέμα θεωρείται “λήξαν”. O Σόιμπλε λοιπόν αναγνωρίζει ότι υπάρχει θέμα, εφόσον λέει ότι έχει λήξει, αλλά δεν μας απαντά πώς και πότε έληξε. Το δεύτερο ερώτημα που προκύπτει από τον Σόιμπλε σχετίζεται με το “ας αφήσουμε το παρελθόν κι ας κοιτάξουμε το μέλλον”. Άρα και πάλι αναγνωρίζει ότι κάτι υπάρχει στο παρελθόν, αναγνωρίζει ότι υπάρχουν κάποιες οφειλές εκ μέρους της Γερμανίας προς την Ελλάδα και λέει ας τις παραμερίσουμε κι ας κοιτάξουμε το μέλλον», παρατηρεί ο Μανώλης Γλέζος.
Τον περασμένο Φεβρουάριο το γερμανικό υπουργείο Εργασίας είχε συνάντηση με ισραηλινή αντιπροσωπεία στο Βερολίνο, κατά την οποία συζητήθηκε το δικαίωμα συνταξιοδότησης των χιλιάδων Εβραίων που υποβάλλονταν σε αναγκαστική εργασία στα γκέτο των ναζί. Η σχετική πρόταση προβλέπει να δοθεί κατά μέσο όρο σύνταξη ύψους 15.000 ευρώ στον καθένα από τους 130.000 πρώην εργάτες στα γκέτο, που ζουν στο Ισραήλ. Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση της Γερμανίας είχε αρχίσει την καταβολή των συντάξεων αυτών από το 1997. Όσοι όμως είχαν υποβάλει τις αιτήσεις τους έπειτα από εκείνη την ημερομηνία μπορούσαν να διεκδικούν αναδρομικές πληρωμές για μόνον τέσσερα έτη.
«Αν είναι σωστά αυτά που λέει ο Σόιμπλε τότε για ποιό λόγο η γερμανική κυβέρνηση έχει πάρει απόφαση εδώ και μερικούς μήνες, ότι όχι απλώς θα αποζημιώσει τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας, εβραϊκής καταγωγής που ζουν σήμερα στο Ισραήλ, αλλά θα τα συνταξιοδοτεί; Αυτό είναι παρελθόν ή παρόν;», αναρωτιέται ο Μανώλης Γλέζος.
Το ιστορικό στέλεχος της ελληνικής Αριστεράς εφιστά επίσης την προσοχή στη διάκριση που μέρος της γερμανικής πλευράς θέτει σχετικά με τις επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο.
«Ένα άλλο ερώτημα προκύπτει γύρω απο τη ρητορική ότι δεν υπάρχει το θέμα των επανορθώσεων αλλά μόνο το θέμα του αναγκαστικού δανείου. Αν είναι λοιπόν σωστό ότι δεν συνήλθε η Διάσκεψη των Παρισίων το 1946, η οποία αποφάσισε για όλες τις χώρες του Άξονα τι οφείλουνε στις χώρες που κατέκτησαν, τότε πρέπει να επιστρέψουμε κι αυτά που μας έδωσαν ως επανόρθωση με απόφαση της Διάσκεψης των Παρισίων η Ιταλία και η Βουλγαρία. Όλες οι χώρες έχουν εκπληρώσει το χρέος τους με την Γερμανία να αυτο-εξαιρείται. Το ερώτημα λοιπόν είναι αν είναι σωστή αυτή η ρητορική και αν ναι, γιατί τότε η γερμανική πλευρά δεν θέτει θέμα να επιστρέψει η Ελλάδα στην Ιταλία και τη Βουλγαρία αυτά που μας έδωσαν στο παρελθόν;», θα πει ο κ. Γλέζος.
«Γιατί η Γερμανία δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της ως προς τις οφειλές της; Γιατί έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της ως προς άλλες χώρες και όχι προς την Ελλάδα;», αναρωτιέται ο Μανώλης Γλέζος, δίνοντας μία εξήγηση από το παρελθόν. «Μήπως επειδή ο ελληνικός λαός με το έπος του 1940-1941 αφαίρεσε τη μάσκα του αήτητου Άξονα που υπήρχε ως τότε; Μήπως επειδή στη μάχη της Κρήτης ανατρέψαμε τα σχέδια του Χίτλερ; Μήπως επειδή με τον αγώνα του ελληνικού λαού εναντίον των κατακτητών συμβάλλαμε στη γρήγορη λήξη του πολέμου και στο να μην έχει σήμερα η Γερμανία ναζιστικό καθεστώς; Μήπως είναι μια εκδίκηση για αυτά;». «Αυτά είναι τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις», θα πει.
Ελληνογερμανικός «άξονας» για μια νέα Ευρώπη
Πρόσφατα το ηγετικό στέλεχος του κόμματος Die Linke της γερμανικής Αριστεράς, η Γκάμπι Τσίμερ, κάλεσε την γερμανική κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της για τα ναζιστικά εγκλήματα και να καταβάλει τις πολεμικές επανορθώσεις κι αποζημιώσεις ως οφείλει. Είχε εκφράσει μάλιστα την πεποίθηση ότι «στο τέλος, το θέμα των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων και της Κατοχής θα έχει αίσιο τέλος με την εξεύρεση μιας δίκαιας λύσης και οι μελλοντικές κυβερνήσεις, όσο και ο κόσμος στην Ελλάδα, θα έχουν αυτό που επιθυμούν».
«Εμείς θεωρούμε ότι δεν είναι ένοχος ο γερμανικός λαός απέναντι μας σε τίποτα. Οι γερμανικές κυβερνήσεις είναι αυτές που οφείλουν απέναντι στην Ελλάδα. Από τον γερμανικό λαό είναι μάλιστα που θα πεισθούν περισσότερο οι γερμανικές κυβερνήσεις να εξοφλήσουν τις οφειλές τους προς την Ελλάδα. Η μόνη ευθύνη του γερμανικού λαού είναι να πιέσει την κυβέρνηση και ως τώρα έχουμε βρει πολλή μεγάλη ανταπόκριση», λέει στο tvxs.gr ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
«Το 1995 με κάλεσαν και πήγα στο Αννόβερο και μάλιστα ο δήμαρχος της πόλης είχε υψώσει την ελληνική σημαία όσο διάστημα ήμουν εκεί. Τότε είχα πει στους Γερμανούς φίλους μου, ότι πέραν όλων των άλλων θα θέσω και το θέμα των οφειλών της Γερμανίας. Έγινε η παρουσίαση μπροστά σε γερμανικό κοινό και δημιούργησε τέτοια εντύπωση, ώστε με κάλεσαν από τη μεγάλη γερμανική εφημερίδα Die Zeit, όταν γύρισα στο χωρίο μου στη Νάξο, και μου ζήτησαν να επαναλάβω τα όσα είπα στην εκδήλωση στο Αννόβερο. Έγραψα ένα άρθρο, τους το έστειλα και βάλανε αυτοί τον τίτλο “Μία αδικία που πρέπει να αποκατασταθεί”», θυμάται ο Μανώλης Γλέζος σκιαγραφόντας τη στάση του γερμανικού λαού, ανεξάρτητα από την κυβερνητική πολιτική γραμμή των τελευταίων δεκαετιών.
«Η γερμανική Αριστερά προτίθεται να θέσει το θέμα των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα στο κοινοβούλιο τους, όπως ήδη έχουν κάνει, και στα διάφορα επιχειρήματα που πρόβαλε η γερμανική αντιπολίτευση θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα από τα πολλά που τέθηκαν και ήταν ότι τα έξοδα του χρέους της Ελλάδας ισοδυναμούν με το 3% των εξόδων της μεταφοράς της πρωτεύουσας, από τη Βόννη στο Βερολίνο - το 3% μονάχα», λέει χαρακτηριστικά.
Στον ειρηνικό «πόλεμο» για την πλήρωση των ελληνικών αιτημάτων η χώρα μας έχει στο πλευρό της δύο νέους σύμμαχους, πέραν της γερμανικής Αριστεράς. Αυτοί είναι το ευρύ αντιφασιστικό κίνημα που ανθεί στη Γερμανία αλλά και ο πολυ σημαντικός χώρος των γερμανικών συνδικάτων.
«Η Ελλάδα έχει δίπλα της την γερμανική Αριστερά, αλλά και την μεγάλη κατηγορία των αντιφασιστών. Η ομάδα αντιφασιστών του Αμβούργου μάλιστα -που έχουν ονομασει το Αμβούργο, Αμβούργο – Δίστομο- καλεί κι άλλες πόλεις της Γερμανία κάθε μια να πάρει κι ένα όνομα από τα ονόματα των Ολοκαυτωμάτων της Ελλάδας. Η ομάδα αυτή κάνει έναν φοβερό αγώνα εδώ και χρόνια. Έρχονται κάθε χρόνο στις 10 Ιουνίου, ημέρα της σφαγής του Διστόμου, και περικυκλώνουν τη γερμανική πρεσβεία σε ένδειξη διαμαρτυρίας, στέκοντας στο πλευρό μας. Αυτοί διευρύνονται συνεχώς», υπογραμμίζει ο Μανώλης Γλέζος.
«Υπάρχει όμως και μια δεύτερη κατηγορία. Για πρώτη φορά επισκέφθηκαν πέρισυ την Ελλάδα μία πλευρά των γερμανικών συνδικάτων και καταθέσαμε μαζί στεφάνι στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Μεγαλώνει συνεχώς ο κύκλος των ανθρώπων που συμφωνούν με τα αιτήματα της Ελλάδας», συμπληρώνει.
Ο κ. Γλέζος στέκεται σε ένα ακόμη γεγονός που δείχνει την απόδοση των προσπαθειών που τόσα χρόνια γίνονται για να καταστεί πρωτεύον ζήτημα, το δίκαιο των αξιώσεων της Ελλάδας για τις γερμανικές οφειλές.
«Για πρώτη φορά ύστερα από πολύ μεγάλο κόπο, κατάφεραν οι καθηγητές της Γερμανικής Σχολής στην Ελλάδα να με καλέσουν και να μιλήσω για το θεμα αυτό. Δεν θα το έκαναν αν δεν έβλεπαν την αδικία που πρέπει να αποκατασταθεί. Και ήταν πολύ ενδιαφέρουσα η συζήτηση. Εκεί είπα κάτι σημαντικό: ότι δεν έχουμε εμείς τίποτα με τον γερμανικό λαό. Δεν εκδικούμαστε αλλά διεκδικούμε την αποκατάσταση της αδικίας εις βάρος μας», λέει.
«Η Γερμανία και η Ελλάδα μπορούν να αποτελέσουν τους δύο άξονες πάνω στους οποίους θα στηριχθεί μια άλλη Ευρώπη. Όχι των κρατών που υπάγονται στην Μέρκελ, αλλά των ισότιμων κρατών της Ευρώπης. Μία Ευρώπη των λαών. Μία Ευρώπη των πολιτών. Μία Ευρώπη παράγοντα της ειρήνης», θα πει συμπερασματικά ο Μανώλης Γλέζος.
Η Ιταλία ανοίγει τον δρόμο της δικαίωσης
Η Γερμανία το 2009 είχε προσφύγει στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης παραπονούμενη ότι, τα ιταλικά δικαστήρια με το να επιτρέπουν την εκτέλεση της αποφάσεως του πρωτοδικείου Λιβαδειάς (του 1997) σε βάρος της – δίνοντας την δυνατότητα στα θύματα του Διστόμου να αποζημιωθούν μέσω της κατάσχεσης περιουσίας του Γερμανικού κράτους σε ιταλικό έδαφος - παραβιάζουν το προνόμιο της ετεροδικίας, δηλαδή τον κανόνα του διεθνούς δίκαιου που δεν επιτρέπει ένα κράτος να δικαστεί από τα δικαστήρια άλλου ξένου κράτους.
Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ιταλίας, κατά την συνεδρίαση της 23ης Σεπτεμβρίου του 2014 εξέτασε το προδικαστικό ερώτημα, που είχε υποβληθεί από κατώτερο ιταλικό δικαστήριο (της Φλωρεντίας), περί του εάν ο τρόπος με τον οποίο η ιταλική κυβέρνηση είχε επιλέξει για να συμμορφωθεί με την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης του 2012 είναι ή όχι συνταγματικός. Το Ιταλικό Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε, στον ανώτατο βαθμό τελικά, ότι οι διατάξεις του ιταλικού νομοθετικού διατάγματος του 2013, που εγγυώνται την ισχύ του προνομίου της ετεροδικίας, δεν έχουν εφαρμογή σε περιπτώσεις εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, ανοίγοντας τον δρόμο της δικαίωσης για τα θύματα της σαφγής του Διστόμου.
«Η πρόσφατη απόφαση του Ιταλικού Συνταγματικού Δικαστηρίου αναφορικά με τη δικαίωση των θυμάτων του Διστόμου μπορέι να χρησιμοποιηθεί αν οι ελληνικές κυβερνήσεις αλλάξουν μυαλά», σχολιάζει ο Μανώλης Γλέζος. «Εδώ συντελείται το παράδοξο μεταξύ δικαστικής κι εκτελεστικής εξουσίας, να είναι απαραίτητη η υπογραφή του υπουργού Δικαιοσύνης για να εκτελεστεί μια δικαστική απόφαση που έχει σχέση με άλλο κράτος. Στην Ιταλία δεν υφίσταται κάτι τέτοιο και για αυτό ανεξάρτητη η ιταλική Δικαιοσύνη πήρε αυτή την απόφαση», λέει.
«Εμείς είχαμε μια απόφαση που ξεκίνησε σχετικά με τη δικαίωση των θυμάτων του Διστόμου από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο της Λιβαδειάς, επικυρώθηκε από το εφετείο το δευτεροβάθμιο, επικυρώθηκε από την Ολομέλεια του Αρείου Πάγου και στήθηκε μια σκηνοθετημένη πράξη με τη σύγκληση του Ειδικού Δικαστηρίου που απέριψε τις μέχρι τότε αποφάσεις. Αυτά τα πρωτοφανή γίνονται γιατί η ελληνική Δικαιοσύνη καθοδηγείται από την εκτελεστική εξουσία. Παρόλο που το σύνταγμα μας μιλάει για διάκριση των εξουσιών», θα υπογραμμίσει.
Σύσκεψη Ελλήνων ευρωβουλευτών για τις γερμανικές οφειλές
Σε κοινή σύσκεψη που διεξήχθη πρόσφατα από ευρωβουλευτές της Ελλάδας –πλην του ΚΚΕ που απουσίαζε λόγω υποχρεώσεων και της Χρυσής Αυγής που δεν εκλήθη– συζητήθηκαν οι συντονισμένες κινήσεις που θα γίνουν έτσι ώστε να υπάρξει μια κοινή παρέμβαση στην Ευρωβουλή για το εν λόγω ζήτημα. «Η συνάντηση έγινε σε πολύ καλό κλίμα. Ασχέτως κομματικής πειθαρχίας, οι Έλληνες ευρωβουλευτές εργάζονται σε κοινή γραμμή για το θέμα των γερμανικών οφειλών. Βάλαμε κάτω τι πρέπει να γίνει. Το ζήτημα είναι το κάθε κόμμα να πείσει την ευρωπαική του παράταξη να ψηφίσει υπέρ του αιτήματος της Ελλάδας», είπε ο κ. Γλέζος περιγράφοντας τα όσα συζητήθηκαν.
Αναφορικά με το επόμενο του βήμα μετά την συνέντευξη Τύπου της Πέμπτης, ο Μανώλης Γλέζος προτιμά να μην αποκαλύψει όλα τα χαρτιά του. «Εδώ είμαστε και θα τα ξαναπούμε σύντομα», λέει.
Να κλείσει το πιο οδυνηρό κεφάλαιο της ιστορίας
Της κοινής συνέντευξης Τύπου είχε προηγηθεί η θέση που είχε διατυπώσει ο Αλέξης Τσίπρας κατά τη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ευρωομάδας της GUE/NGL το Σαββατοκύριακο στην Αθήνα, που βρήκε θετική την αντίδραση της εκπροσώπου του Die Linke.
Ο Αλέξης Τσίπρας διαμήνυσε την πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει επίσημη θέση της χώρας τη διεκδίκηση του κατοχικού δανείου και των πολεμικών επανορθώσεων. «Για μας αποτελεί όχι απλώς διμερή διαφορά, αλλά ευρωπαϊκή εκκρεμότητα, γιατί συνδέεται με το οριστικό κλείσιμο του πιο οδυνηρού κεφαλαίου της ευρωπαϊκής ιστορίας».
Από την άλλη πλευρά η Κλαούντια Χαντ μετέφερε την απόφαση του Πολιτικού Γραφείου του Linke, θέση την οποία, όπως ανακοίνωσε, το κόμμα της γερμανικής Αριστεράς θα θέσει στο γερμανικό Κοινοβούλιο. Το Linke επανέλαβε ότι συνηγορεί, όπως είπε, με την καταβολή πολεμικών επανορθώσεων, καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα πολεμικών εγκλημάτων και με την αποπληρωμή του κατοχικού δανείου.
Πηγή:http://tvxs.gr