Της Άννας Κανδύλη
Με μια απόφαση "σταθμό" ο Άρειος Πάγος κρίνει νόμιμη την καταγραφή με τεχνικά μέσα, των συνομιλιών δημόσιων λειτουργών (υπαλλήλων) κατά την εκτέλεση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων όταν από την καταγραφή της συνομιλίας αποδεικνύεται η δωροδοκία αυτών.Παρόλο που εκ της νομοθεσίας μας...
απαγορεύεται η αθέμιτη παρακολούθηση, η οποία τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι 10 έτη, οι αρεοπαγίτες αποφαίνονται με την υπ΄ αριθμ. 277/2014 απόφασή τους, ότι η επίμαχη νομοθετική διάταξη θεσπίστηκε «στα πλαίσια της γενικότερης προστασίας που παρέχεται στον άνθρωπο από τα άρθρα 2 παράγραφος 1, 5 παράγραφος 1, 9 Α` και 19 του Συντάγματος για την προστασία της προσωπικής και ιδιωτικής ζωής και γενικότερα της προσωπικότητας κάθε ανθρώπου».
Η απαγόρευση αυτή, ωστόσο προσθέτουν, «αφορά εκδηλώσεις ή πράξεις της ιδιωτικής ζωής των τρίτων που είναι ικανές να επιφέρουν βλάβη στην προσωπικότητα και να μειώσουν την αξιοπρέπειά τους, αποσκοπείται δε με τον τρόπο αυτό η διασφάλιση της προστασίας των εννόμων αγαθών του ανθρώπου, που προστατεύονται από τις συνταγματικές αυτές διατάξεις».
Όμως η απαγόρευση αυτή, ξεκαθαρίζουν οι δικαστές «δεν περιλαμβάνει και τις πράξεις ή εκδηλώσεις προσώπων, οι οποίες ανεξάρτητα από τον τρόπο και τον χρόνο που γίνονται, δεν ανάγονται στη σφαίρα της προσωπικής και ιδιωτικής ζωής τους, αλλά πραγματοποιούνται στα πλαίσια των ανατιθεμένων σε αυτούς υπηρεσιακών καθηκόντων και κατά την εκτέλεση τούτων, η οποία ως εκ της φύσεως και του είδους των εκπληρουμένων καθηκόντων υπόκειται σε δημόσιο έλεγχο και κριτική».
Εξάλλου, σημειώνουν οι αρεοπαγίτες, από το ποινικό νομοθετικό πλαίσιο «σαφώς συνάγεται, ότι η καταγραφή ιδιωτικής συνομιλίας με τεχνικά μέσα σε ψηφιακό δίσκο, ο οποίος αποτελεί αυτοτελές αποδεικτικό μέσο και δη έγγραφο, παραδεκτά λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο και συνεκτιμάται μαζί με τις άλλες αποδείξεις για το σχηματισμό της δικανικής του κρίσης, έστω και αν αυτό περιέχει και στηρίχθηκε σε αθέμιτη μαγνητοσκόπηση με τεχνικά μέσα εκδηλώσεων του κατηγορουμένου, που πραγματοποιήθηκαν, όμως, στα πλαίσια των ανατιθεμένων σ` αυτόν υπηρεσιακών καθηκόντων και κατά την εκτέλεσή τους, η οποία υπόκειται σε δημόσιο έλεγχο και κριτική».
Τους δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου απασχόλησε περίπτωση υπαλλήλου Πολεοδομίας ό οποίος μαζί με άλλα δύο πρόσωπα δωροδοκήθηκε, με το ποσό των 55.000 ευρώ για την έγκριση συντελεστή δόμησης. Οι συνομιλίες για την μίζα με τα εμπλεκόμενα πρόσωπα καταγράφηκε και ο πολίτης στην συνεχεια εκανε καταγγελία στην Υπηρεσία Ειδικών Υποθέσεων της ΕΛΑΣ καταθέτοντας και το C.D. που είχε καταγράψει τις συνομιλίες. Στην συνέχεια κατέθεσε και μήνυση ενώ μετα την προκαταρκτική που διενεργήθηκε ο υπάλληλος της Πολεοδομίας κρίθηκε ένοχος για το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας.
Πηγή:http://www.enikos.gr
Με μια απόφαση "σταθμό" ο Άρειος Πάγος κρίνει νόμιμη την καταγραφή με τεχνικά μέσα, των συνομιλιών δημόσιων λειτουργών (υπαλλήλων) κατά την εκτέλεση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων όταν από την καταγραφή της συνομιλίας αποδεικνύεται η δωροδοκία αυτών.Παρόλο που εκ της νομοθεσίας μας...
απαγορεύεται η αθέμιτη παρακολούθηση, η οποία τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι 10 έτη, οι αρεοπαγίτες αποφαίνονται με την υπ΄ αριθμ. 277/2014 απόφασή τους, ότι η επίμαχη νομοθετική διάταξη θεσπίστηκε «στα πλαίσια της γενικότερης προστασίας που παρέχεται στον άνθρωπο από τα άρθρα 2 παράγραφος 1, 5 παράγραφος 1, 9 Α` και 19 του Συντάγματος για την προστασία της προσωπικής και ιδιωτικής ζωής και γενικότερα της προσωπικότητας κάθε ανθρώπου».
Η απαγόρευση αυτή, ωστόσο προσθέτουν, «αφορά εκδηλώσεις ή πράξεις της ιδιωτικής ζωής των τρίτων που είναι ικανές να επιφέρουν βλάβη στην προσωπικότητα και να μειώσουν την αξιοπρέπειά τους, αποσκοπείται δε με τον τρόπο αυτό η διασφάλιση της προστασίας των εννόμων αγαθών του ανθρώπου, που προστατεύονται από τις συνταγματικές αυτές διατάξεις».
Όμως η απαγόρευση αυτή, ξεκαθαρίζουν οι δικαστές «δεν περιλαμβάνει και τις πράξεις ή εκδηλώσεις προσώπων, οι οποίες ανεξάρτητα από τον τρόπο και τον χρόνο που γίνονται, δεν ανάγονται στη σφαίρα της προσωπικής και ιδιωτικής ζωής τους, αλλά πραγματοποιούνται στα πλαίσια των ανατιθεμένων σε αυτούς υπηρεσιακών καθηκόντων και κατά την εκτέλεση τούτων, η οποία ως εκ της φύσεως και του είδους των εκπληρουμένων καθηκόντων υπόκειται σε δημόσιο έλεγχο και κριτική».
Εξάλλου, σημειώνουν οι αρεοπαγίτες, από το ποινικό νομοθετικό πλαίσιο «σαφώς συνάγεται, ότι η καταγραφή ιδιωτικής συνομιλίας με τεχνικά μέσα σε ψηφιακό δίσκο, ο οποίος αποτελεί αυτοτελές αποδεικτικό μέσο και δη έγγραφο, παραδεκτά λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο και συνεκτιμάται μαζί με τις άλλες αποδείξεις για το σχηματισμό της δικανικής του κρίσης, έστω και αν αυτό περιέχει και στηρίχθηκε σε αθέμιτη μαγνητοσκόπηση με τεχνικά μέσα εκδηλώσεων του κατηγορουμένου, που πραγματοποιήθηκαν, όμως, στα πλαίσια των ανατιθεμένων σ` αυτόν υπηρεσιακών καθηκόντων και κατά την εκτέλεσή τους, η οποία υπόκειται σε δημόσιο έλεγχο και κριτική».
Τους δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου απασχόλησε περίπτωση υπαλλήλου Πολεοδομίας ό οποίος μαζί με άλλα δύο πρόσωπα δωροδοκήθηκε, με το ποσό των 55.000 ευρώ για την έγκριση συντελεστή δόμησης. Οι συνομιλίες για την μίζα με τα εμπλεκόμενα πρόσωπα καταγράφηκε και ο πολίτης στην συνεχεια εκανε καταγγελία στην Υπηρεσία Ειδικών Υποθέσεων της ΕΛΑΣ καταθέτοντας και το C.D. που είχε καταγράψει τις συνομιλίες. Στην συνέχεια κατέθεσε και μήνυση ενώ μετα την προκαταρκτική που διενεργήθηκε ο υπάλληλος της Πολεοδομίας κρίθηκε ένοχος για το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας.
Πηγή:http://www.enikos.gr